Z technologicznego punktu widzenia rozróżniamy trzy podstawowe rodzaje ścian: jedno-, dwu- i trójwarstwowe.
Pierwsze są ściany jednowarstwowe. Dawniej wznoszono je z różnych materiałów: kamieni, słomy, ziemi, cegły. Ściana zbudowana z jednego materiału zarówno przenosiła obciążenia, jak i pełniła wszystkie funkcje izolacyjne. Gdy z potem zaczęły rosnąć wymagania co do izolacyjności cieplnej, okazało się, że bardzo ciepła ściana w tanie projekty domów wykonana z tradycyjnych materiałów musiałaby być bardzo gruba, czyli ciężka i kosztowa. Zaczęto więc budować nowocześnie: z materiału wytrzymałego, ale ciężkiego wykonywano warstwę nośną, a materiałem lekkim i dobrze izolującym ocieplano ją, najczęściej od zewnątrz. Aby ochronić warstwę architekci ocieplającą przed deszczem, śniegiem i mrozem, osłaniano ją cieńszą ścianką ochronną. Tak zbudowane ściany nazywamy trójwarstwowymi. Warstwą elewacyjną w ścianach trójwarstwowych jest zazwyczaj cegła klinkierowa lub silikatowa. Ściany trójwarstwowe występują w projektach domów.
Wprowadzenie nowoczesnych materiałów – lekkich i o dobrych parametrach cieplnych – pozwoliło na powrót do budowy ścian jednowarstwowych. Grubość współczesnych ścian jednowarstwowych dochodzi do 50 cm zobacz projekty budowlane.
Ściany murowane wznosi się także z dwóch warstw. Stało się to możliwe od kiedy pojawienia się tynków cienkowarstwowych, dzięki którym można było zrezygnować z murowanej warstwy elewacyjnej, osłaniającej izolację cieplną. Takie ściany są obecnie najpopularniejsze.
Ściany różnią się ilością warstw i materiałami, których używa się do ich budowy. Warstwa główna, czyli mur może być budowana z:
* Betonu komórkowego. Ma porowatą strukturę zapewniającą dobre właściwości ciepłochronne. Jest lekki i miękki, dzięki czemu łatwo się go układa. Boki bloczków mogą być profilowane, co pozwala je łączyć bez zaprawy w spoinie pionowej. Ścianę jednowarstwowa buduje się z bloczków grubości od 30 cm (ale tylko odmiany 400) do 42 cm lub z bloków modułowych. Najlepsze są ściany z bloczków grubości 36 cm odmiany 400 i 500. Ścianę dwuwarstwową wznosi się zazwyczaj z bloczków grubości 24 cm odmiany 500 lub 600.
* Ceramiki tradycyjnej. Ma skromną izolacyjność cieplną, więc nadaje się tylko na ściany dwuwarstwowe. Buduje się je z cegły kratówki i pustaków, maja grubość 18,8-28,8 cm. Nieduże rozmiary zwykłych pustaków sprawiają, że muruje się z nich gorzej niż z dużych elementów.
* Ceramiki poryzowanej, dzięki zamkniętym mikroskopijnym porom wypełnionym powietrzem elementy są ciepłe i dlatego można z nich tworzyć ściany jednowarstwowe. Wykorzystuje się wówczas pustaki grubości 38-50 cm. Cieńsze – grubości 25 cm – nadają się jedynie na ściany dwuwarstwowe, bo wymagają ocieplenia. Widać to w projektach projekty domów podpiwniczonych. Pustaki maja boki nieprofilowane lub wyprofilowane na wpust i wypust lub kieszeń.
* Keramzytobetonu. Porowatej strukturze zawdzięcza dobra izolacyjność termiczną, co pozwala budować z niego ściany jednowarstwowe. Najlepsze są pustaki 36,5 cm. Z myślą o budowie takich ścian produkuje się wkładkę termoizolacyjną. Ściany dwuwarstwowe buduje się z pustaków grubości 24 cm.
* Silikatów. Nie mają dobrej izolacyjności termicznej, dlatego można z nich budować tylko ściany dwuwarstwowe. Muruje się je z bloczków 18-25 cm. Dzięki dokładnym wymiarom można murować je także na cienką spoinę, a dzięki wyprofilowanym bokom – zaprawa wypełniać jedynie spoiny poziome.
* innych materiałów. Pustaki betonowe, pustaki żużlowe, prefabrykaty wielkopłytowe, bloczki gipsowe nadają się tylko na ściany dwuwarstwowe. Jednak projekt domów jednorodzinnych są z nich budowane. Ciekawe przykłady jak budować ściany można odnaleźć w blogi budowlane.
